Melkziekte
Resultaat 1–12 van de 21 resultaten wordt getoond
-
34,57 -
71,30 -
84,95Uitverkocht -
85,95Uitverkocht -
56,95 -
14,35 -
Prijsklasse: 7,85 tot 76,96 -
44,10 -
20,25Uitverkocht -
Prijsklasse: 43,90 tot 252,85 -
249,95 -
41,95
Melkziekte
Melkziekte, medisch bekend als hypocalcemie, is een van de meest voorkomende
stofwisselingsaandoeningen bij melkvee. Het ontstaat door een acuut tekort aan calcium
in het bloed, meestal in de periode vlak voor of direct na het afkalven. Omdat calcium
cruciaal is voor het goed functioneren van spieren en zenuwen, kan een tekort leiden tot
ernstige verzwakking en verlammingsverschijnselen. Voor een melkveehouder is het
essentieel om een melkziekte koe tijdig te identificeren om de
overleving en de toekomstige melkproductie van het dier veilig te stellen.
Wat is melkziekte bij een koe?
Rondom de geboorte van een kalf komt de melkproductie op gang, wat een enorme
piek in de vraag naar calcium veroorzaakt voor de aanmaak van biest en melk. Wanneer
een koe dit calcium niet snel genoeg uit haar botten kan vrijmaken of uit de voeding kan
opnemen, daalt de bloedspiegel onder de kritieke grens. We maken hierbij onderscheid
tussen klinische melkziekte, waarbij de koe duidelijke ziekteverschijnselen vertoont, en
subklinische melkziekte. Bij de subklinische vorm zijn de symptomen niet direct
zichtbaar, maar is de weerstand verlaagd, wat de kans op andere aandoeningen zoals
baarmoederontsteking aanzienlijk vergroot.
Symptomen van een melkziekte koe
Het verloop van melkziekte wordt vaak ingedeeld in drie fasen. In de eerste fase is
de koe onrustig, vertoont ze lichte spiertrillingen en wankelt ze soms bij het lopen. In de
tweede fase kan de melkziekte koe niet meer opstaan; ze ligt vaak in
de kenmerkende borst-buikhouding met de kop in de flank. Andere symptomen zijn
koude oren, een vertraagde spijsvertering (geen mestgang) en een verlaagde
lichaamstemperatuur. In de derde fase raakt de koe verlamd en kan ze in coma raken.
Snelle interventie is in elk stadium noodzakelijk om uitval te voorkomen.
Behandeling en ondersteuning
De aanpak van melkziekte is gericht op het zo snel mogelijk herstellen van het
calciumgehalte in het bloed. Bij een liggende koe is een calcium-infuus vaak de eerste
stap, wat bij voorkeur door een dierenarts wordt toegediend om hartritmestoornissen te
vermijden. Voor koeien die nog wel staan of als nazorg na een infuus, zijn
calciumbolussen of vloeibare supplementen zeer effectief. Deze producten zorgen voor
een geleidelijke opname via de pens, waardoor de calciumspiegel stabiel blijft en de
kans op een terugval wordt verkleind. Ook het verstrekken van extra energie en
magnesium kan het herstelproces ondersteunen.
Preventie tijdens de droogstand
Een succesvolle preventie van melkziekte begint al tijdens de
droogstand. Een uitgebalanceerd rantsoen stimuleert het lichaam van de koe om haar
eigen calciumreserves uit de botten aan te spreken. Dit kan bereikt worden door een
negatieve kation-anionbalans (KAB) in het voer of door het beperken van de
calciumopname vlak voor het afkalven. Daarnaast is een optimale conditie van de koe
en een goede voorziening van vitamine D en magnesium essentieel om de overgang
naar de lactatie soepel te laten verlopen.
Veelgestelde vragen over melkziekte
Waarom zijn oudere koeien gevoeliger voor melkziekte?
Oudere koeien hebben meer moeite om calcium uit hun botstelsel te mobiliseren
dan jongere dieren. Daarnaast hebben zij vaak een hogere melkproductie direct na het
afkalven, waardoor de vraag naar calcium veel groter is dan hun lichaam op dat moment
kan leveren.
Wat is het verband tussen melkziekte en slepende melkziekte?
Hoewel het verschillende aandoeningen zijn, versterken ze elkaar vaak. Een koe
met melkziekte heeft minder spierkracht en eet daardoor minder. Dit energietekort
dwingt het lichaam om vetreserves aan te spreken, wat kan leiden tot slepende
melkziekte (ketose). Een goede calciumbalans is dus ook essentieel voor een gezonde
energiestofwisseling.
Hoe herken ik subklinische melkziekte?
Subklinische melkziekte is lastig met het blote oog te zien. Belangrijke indicatoren
op koppelniveau zijn een verminderde melkopbrengst direct na het kalven, een hogere
incidentie van mastitis of koeien die hun nageboorte niet vlot laten gaan.
Bloedonderzoek kan definitieve uitsluitsel geven over de bloedwaarden.
Het effectief managen van de calciumhuishouding is de basis voor een gezonde
start van de lactatie. Heb je vragen over hoe je jouw veestapel optimaal kunt
ondersteunen rondom het afkalven of ben je op zoek naar specifieke supplementen?
Laat je informeren over de mogelijkheden om de vitaliteit van je koeien te
bevorderen.